Saturday, 13 April 2019

2* i fwyty James Sommerin?

Does dim un bwyty yng Nghaerdydd gyda seren Michelin. Yr unig brifddinas yn y Deyrnas Unedig heb seren. Mae’r gymhariaeth gyda phrif ddinasoedd eraill y DU yn un diflas:

Llundain 71; Caeredin 4; Belfast 2; a Chaerdydd...0.

Er bod rhai yn edrych ar ganllaw Michelin fel un sydd yn llai perthnasol, mae’n parhau i fod yn ganllaw dylanwladol tu hwnt. Mae’n newyddion da felly bod yr athrylith James Sommerin wedi agor ei fwyty Restaurant James Sommerin llai na 10 milltir tu allan i’r brifddinas.

Llwyddodd y bwyty i ennill seren nôl yn 2016 ac mae wedi ail adrodd y gamp bob blwyddyn ers hynny. Dim ond 6 bwyty sydd gyda seren Michelin trwy Gymru gyfan. Dwi wedi profi bwyd James Sommerin sawl tro erbyn hyn ond mi oedd fy ymweliad diweddar yn un arbennig iawn. Y tro hwn ces i brofi bwydlen arbennig 14 cwrs ar y ‘chef’s table.’

Yn wahanol i fwytai eraill, mae’r ‘chef’s table’ yn rhywbeth mae’r bwyty wedi'i gynllunio fel rhan o’r gegin a nid, fel bwytai eraill, bwrdd isel wedi’i osod mewn cornel y gegin. Dyma oedd fy ngolygfa i o'r wledd.
Dros 4 platiad bach i ‘ddiddanu’r daflod’ ces i gyflwyniad i’r cogyddion a gwahanol adrannau y gegin. Y lasagne, unwaith eto, yn sefyll allan fel yr amouse bouche gorau (llun isod).

Un peth oedd wedi fy nharo i oedd pa mor dawel oedd y gegin. Mi oedd y bwyty’n llawn ac ar unrhyw un adeg roedd y gegin yn paratoi hyd at 30 pryd gwahanol. Yn groes i fy nisgwyliadau, doedd dim gweiddi, rhegfeydd na thensiwn rhwng y cogyddion. Ag eithrio cadarnhau amseru coginio prydau ar gyfer gwahanol byrddau, roedd pawb wedi ffocysu ar baratoi perffeithrwydd ar blat ac hynny dro ar ôl tro.

Roedd y ddeinameg rhwng James a’i ferch, Georgia, yn un arbennig hefyd. Gyda’r diwydiant yn brin o gogyddion o safon, mae James a’i wraig Louise, yn llythrennol, wedi datblygu staff eu hunain. Ond 20 mlwydd oed yw Georgia ac mae wedi ennill dyrchafiad i fod yn sous chef i’w thad, James. Ai James a Georgia yw ein fersiwn ni o Juan ac Elena Arzak? Amser a ddengys.

Mae'r fwydlen yn amrywio bob un tro ac mae'n gyfle i'r cogyddion i ddangos eu doniau a pheidio bod yn gaeth i'r fwydlen a la carte. Efallai bod bwyta 14 cwrs yn swnio'n ormod i rhai ond mi roedd y maint o fwyd a thempo y cyrsiau yn gweddu'n berffaith i brynhawn o loddesta. Cyfle i eistedd nôl a phrofi bwyd heb ei ail wrth iddo ymddangos fel belt cludo o berffeithrwydd cogino. Am £150 y pen, mae'r fath brofiad yn cwympo i gategori 'amheuthun achlysurol' ond mae'n amheuthun sydd yn werth ei brofi.

Mae'r coginio yn sicr yn cyfrannu at godi statws a newid canfyddiad pobl at safon bwytai Cymru. Ydy'r coginio'n ddigon i ennill ail seren Michelin? Bydd rhaid i ni aros tan fis Hydref ond ar sail fy mhrofiadau i ym mwytai eraill gyda 2 seren - mae'n hen bryd.

Restaurant James Sommerin
https://www.jamessommerinrestaurant.co.uk/
The Esplanade
Penarth
CF64 3AU
02920706559

Saturday, 23 March 2019

Bwyta yn y Brifddinas, Mawrth 2019

Mae hi wedi bod yn ddechreuad prysur iawn i 2019: Bwytai yn cau, ymgyrchoedd codi arian torfol ar gyfer bwytai a chaffis newydd, bwytai yn partneru i greu ‘pop ups’ a llawer, llawer mwy. Dyma flog felly sy’n ceisio crisialu’r holl ddigwyddiadau misoedd cyntaf 2019.

Ember: dyma fenter newydd John Cook. John wrth gwrs yn gynt o fwyty Arbennig  - y bwyty gyda’r sgôr uchaf yng Nghaerdydd yn ôl canllaw Good Food - Dirt a Hoof. Y ddêl gyda Ember yw bwydlen pedwar cwrs ar nos Wener a nos Sadwrn yn Llaeth a Siwgr yn Yr Hen Lyfrgell. Bachwch docyn yma: a dilynwch @EMBERjohnCook.
Dusty Knuckle: mae Phill wedi cyhoeddi prosiect cyffrous iawn. Y cynllun yw i drawsnewid Tŷ’r Warden ym mharc Bute i fod yn un o fwytai mwyaf cynaliadwy'r brifddinas. Mae nhw’n edrych am ein cymorth ni er mwyn gwireddu’r cynllun. Yn benodol mae nhw’n gofyn am £40,000 trwy ymgyrch kickstarter. Dwi eisoes wedi cyfrannu, fel dros 200 unigolyn arall. Braf bydd gweld hwn yn cyrraedd y targed - mae gannoch chi tan ganol mis nesa’ i gyfrannu a @dusty_knuckle.

Lufkin: Mae caffi Lufkin am agor 2 gaffi newydd ac wedi lansio ymgyrch arian torfol er mwyn codi £18,000. Y bwriad yw agor caffi yn Nhreganna a Grangetown. Dim ond wythnos sydd i fynd gyda’r ymgyrch hon a gallwn gyfrannu yma a @lufkincoffee.
Bloc Coffee: Mae Grady Atkins yn enw cyfarwydd iawn i drigolion y brifddinas. Cogydd hen ei ail a chogydd sydd oedd yn haeddu seren Michelin, yn ôl Tomos Pari. Y newyddion da i ni yw bod Grady wedi partneru gyda Bloc Coffee ac mae’n coginio yno bob nos Wener. Ebostiwch info@bloccoffee.co.uk er mwyn cadw bwrdd. Mae’r adolygiadau wedi bod yn ffafriol iawn hyd yma – dyma beth oedd gan Gourmet Gorro i ddweud am y lle.
Gŵyl Fwyd Y Fenni: Sôn am Gourmet Gorro - mi fydd e a Hungry City Hippy yn cynnal sesiwn yng Ngŵyl Fwyd Y Fenni mis nesaf. Fel rhan o’r sesiwn mi fydd y ddau yn trafod moeseg a thryloywder wrth flogio. Testun dwi’n credu’n gryf ynddo a thestun dwi wedi trafod yn fy mlog: the blogger and the blagger - parhau mae’r cachi tarw yn y maes yma yn anffodus ac mae’r sesiwn yn sicr o fod yn un ddifyr. Gallwch archebu lle yma.
Tafwyl: Mae Tafwyl wedi cyhoeddi'r darparwyr bwyd ar gyfer 2019 braf gweld nifer o gwmnïau lleol ar y rhestr.

Saturday, 29 December 2018

Uchafbwyntiau Bwyta Yn Y Brifddinas 2018

Mi oedd hi’n ddechreuad anodd iawn i’r flwyddyn gyda sawl bwyty yn cau. Cau am y tro olaf gwnaeth 29 Park Place, The Hashery, The Meating Place, Barley & Rye, Harvester, Arbennig, Fish at 85, Strada, Juboraj, Miss Jones, Dill Jeera, Chez Francis, Porro, La Mangiatoia, Bayside Brasserie a mwy. Bu ‘restaurant no shows’ yn bygwth parhad i nifer arall o fwytai hefyd.

Er gwaethaf hyn, mae yna achos dathlu a dwi wedi rhestri rhai o fy uchafbwyntiau o loddesta yng Nghaerdydd.

Milkwood

Bwyty gorau Caerdydd 2018 yw Milkwood yn fy marn i. Wedi bod yn ffodus iawn cael bwyta yno sawl tro yn 2018 a dyma un o hoff brydau bwyd fy ngwraig.
Da Mara

Ar ôl sawl methiant ar safle '2 Penylan Road' mae’n braf gweld bwyty yn llwyddo a braf gweld Da Mara yn llawn dop ac yn ffynnu. Tro ar ôl tro mae Da Mara yn coginio pizza perffaith. Braf gweld bod Ffwrnes wedi agor lle ym marchnad Caerdydd hefyd.
Penylan Pantry

Y saladau gorau yn y brifddinas ac mae’n amlwg bod sawl person arall yn cytuno ‘da fi. Mae Penylan Pantry bellach gyda stondin Cheese Pantry yn y farchnad a’r Secret Garden. Mae’r wy – gyda diolch i Holly Yolks – yn wych o beth.
James Sommerin

Mae gallu James Sommerin i greu prydau o’r ansawdd gorau yn rheolaidd wedi’i gydnabod unwaith eto gan arolygwyr Michelin. Mae’r ‘pebble’ yma sy’n lasagne yn enghraifft o’i greadigrwydd.
Gŵyl Fwyd Bite

Gŵyl am ddim gyda chogyddion gorau’r brifddinas yn arlwyo bwyd am £3 y plât. Does dim byd arall o’r fath yng Nghymru a dwi’n gobeithio’n fawr iawn bydd Bite yn dychwelyd yn 2019.
The Heathcock

Mae Hare & Hounds yn un o dri bwyty yng Nghymru gyda bib gourmand. Roeddwn i wrth fy modd felly pan glywais i ei bod nhw am agor ail fwyty yn The Heathcock. Braf gweld y tarfan yn ail agor a dydy e ddim yn syndod ei fod yn llwyddiant ar ôl ond tri mis.
Heaney’s

Bwyty arall sydd wedi agor yn ddiweddar. Bwyty arall sydd yn hynod o lwyddiannus a phrysur. Y cogydd wedi ennill tipyn o ganmoliaeth ar raglen Great British Menu ac wedi llwyddo codi dros £50k cyn iddo agor y drysau. Cyfle gorau’r brifddinas i ennill seren Michelin yn 2019?
Blwyddyn Newydd Dda, a joiwch 2019

Friday, 21 December 2018

Fy mherthynas i gyda bwyd

O fwyta bwcedaid o gyw iâr o KFC i ddilyn diet fegan mae gennym ni gyd berthynas unigryw â bwyd. Rhywle rhwng y ddau begwn yma mae modd crisialu’ch perthynas chi gyda bwyd, perthynas sydd we wedi’i lywio ar sail addysg am fwyd, cwmpawd moesol, magwraeth, barn ar yr amgylchedd a ffactorau tebyg. Ble ydych chi ar hyd y continwwm hwn?
Er fy mod i’n hoff iawn o fwyd ac yn bwyta allan yn rheolaidd rydw i’n teimlo’n llai sicr am fy mherthynas i gyda bwyd. Rydw i’n gwynebu penbleth mawr. Er mwyn deall y penbleth yma, beth am i ni ddechrau ar un pegwn o’r continiwm: KFC.

Mae’r cadwyni fel KFC, Burger King a McDonalds yn dominyddu’r farchnad. Maen nhw’n dominyddu oherwydd bod y bwyd yn rhad, yn gyfleus ac yn flasus. Mae’n gwbl ‘normal’ i fwyta’r bwyd yma. I fod yn berffaith onest, dwi’n bwyta tua un Big Mac o McDonalds bod deufis. Mae’r cyfartaledd yma’n lleihau serch hynny am ddau brif reswm.

  • Moesol

Mae hyn yn bersonol i bawb ond os taw dyma sut mae’r cig yn cyrraedd y plat…sori, bwced, dydw i ddim am lenwi pocedi y cyfalafwyr menter.


Dyma yw’r gwirionedd tu nôl i’r cig rydym ei fwyta. Yn bersonol, dydw i ddim yn cytuno gyda’r camdrin o’r fath. Dydw i ddim am gyfrannu at hyn trwy brynu cig rhad felly. Barn personol yw ho n a ma lladd-dai ‘da’ yn y diwydiant ond dwi’n tybio bydd mwyafrif ohonom yn ail feddwl ein perthynas gyda chig ar ôl deall y realiti:


  • Amgylcheddol

Mae ffermio dwys er mwyn ateb galw cig garwyr yn niweidio’r planed. Mae’r Cenhedloedd Unedig wedi adrodd bod effaith ffermio anifeiliaid yn waeth na’r diwydiant trafnidiaeth yn ei gyfanrwydd ac mae’n gyfrifol am golli erw o’n coedwigoedd bob eiliad. Yn bersonol, dydw i ddim am gyfrannu at yr ystadegau yma. Dydw i ddim felly am fwyta cig sydd yn deillio o ffermio dwys.

Mae’r ffactorau yma wedi arwain i mi fwyta llai o gig ac os oes angen rhoi label ar fy mherthynas dwi’n ‘flexiterian’. Yn agosach at begwn fegan na phegwn KFC. Trwy fod yn flexitarion dwi’n cydymffurfio gyda ‘norm’ diwylliannol, dosbarth canol a dwi wedi teimlo’n gyfforddus yn y gofod yma. Mae’r teimlad cyfforddus yma yn erydu’n raddol serch hynny wrth i mi ddeall mwy am y pwnc.

Erbyn heddiw, rydw wedi cyrraedd pwynt ble dwi’n cwestiynu fy safbwynt presennol ac mae erthygl gan David Mitchell yn crisialu’r penbleth sy’n fy ngwynebu’n berffaith:

Ethics, practically speaking, are relative. Our ethical compasses are calibrated according to the norms of the time in which we live. So I eat dead animals because I was brought up to eat dead animals. It seemed like almost everyone did when I was younger, and the tiny minority who didn’t certainly had lots of cheese and eggs. It was normal, and it still is normal, just a bit less so.

It’s not uncommon, in the history of human societies, for things once deemed normal to start being deemed wrong. Sometimes it’s something like homophobia, sometimes it’s something like openly criticising those in power – it depends on the time and the society. Maybe all these vegans are harbingers of such a change. It annoys me because it makes me worry that I’m becoming a victim of history, just like all the animals I’ve eaten.

Dwi’n gofidio yn yr un modd a phwy a ŵyr ble fydda i ar hyd y continwwm yn 2019. Rhaid i mi gyfaddef fy mod i’n gogwyddo mwy at begwn feganiaeth neu lysieuaeth nac un o’r opsiynau arall ar hyn o bryd.

Saturday, 27 October 2018

Heaneys

“…y gwirionedd yw bo’ Caerdydd yn methu cystadlu â dinasoedd eraill y DU. Mae’r canllawiau yma, heb os, yn cyfrannu at ac yn dylanwadu ar ganfyddiadau eraill o’r sin fwyd yng Nghaerdydd.”

Dyma beth ysgrifennais i amser yma'r llynedd wrth gymharu safon bwytai Caerdydd gyda dinasoedd arall ym Mhrydain. Does fawr wedi digwydd ers hynny i newid y sefyllfa yma - yn wir, gwaethygu fu hanes y safon. Mae canllawiau Michelin, AA a’r Good Food Guide ar gyfer 2019 yn adlewyrchu hyn.

Mae’r duedd yn amlwg i mi ond diolch byth mae yna eithriadau: tafarn y Heathcock a bwyty Tommy Heaney - y ddau le wedi agor mis Hydref. Caiff dafarn y Heathcock sylw yn fy mlog nesaf ond bwyty Heaneys yw ffocws y blog yma.
Mae coginio Tommy Heaney yn gyfarwydd i nifer ar ôl iddo goginio yng ngheginau Bar 44 a The Great House ym Mhen-y-bont a hefyd ar ôl iddo serennu ar gyfres ddiweddar The Great British Menu. Ar ôl cyfnod o redeg bwyty pop up ac ymgyrch arian torfol llwyddiannus, mae wedi agor ei fwyty ar hen safle Arbennig yn Nhreganna.

Mi ddechreua i gyda’r negyddol. Mae angen gwneud rhywbeth gyda’r ffenestri mawr ar flaen y bwyty. Ar ddiwrnod heulog mae’r haul yn dallu’r cwsmeriaid ac mi oedd hi fel bwyta mewn tŷ gwydr gyda gwres yr haul yn taro fy nghefn. Gyda’r nos, mae’r bwyty wedi’i oleuo fel sbotlamp i bawb sy’n cerdded heibio gael busnesu i weld pwy sydd yno! Byddai ‘manifestation’ syml sy’n gorchuddio traean isaf y ffenestr yn datrys y broblem ‘ma. Mân gŵyn yw hwn yng nghyd-destun fy mhrofiad i.

Mae’r fwydlen yn syml sy’n cynnwys rhestr o blatiau bach o fwyd:
Addawol heb fod yn chwyldroadol oedd y platiau cyntaf gyda’r hwyaden heb ei fygu gormod a’r braster yn toddi yn y geg. Y bara surdoes yn ddigon dymunol a’r menyn marmite hallt sydd wedi profi i fod mor boblogaidd gyda chwsmeriaid.

Yna daeth y wystrysen. Waw. Y wystrysen orau i mi flasu gyda’r afal a’r dil a’r granita yn creu teimlad annisgwyl a phleserus. Byddwn i wrth fy modd yn bwyta dwsin.
Nesa’ oedd y tartare cig eidion gyda betysen wedi’i fygu. Byddai y platiad yma’n well heb y cig. Y madarch a’r betys oedd yn serennu ac mi oedd blas y cig eidion ar goll braidd.
Platiad arall, pysgodyn arall, pleser arall. Monkfish oedd y pysgodyn tro hwn gyda sorbet marchruddygl a chiwcymbr yn ychwanegu blas tyner iawn wnaeth godi’r platiad i fod gyda’r gorau, os nad y gorau'r prynhawn.
Mae’n amlwg bod gan Tommy talent. Mae’r dalent yn dod i’r amlwg pan ei fod yn coginio gyda physgod - does dim rhyfedd i Tommy lwyddo i greu ail bryd orau yng nghystadleuaeth Great British Menu eleni. Mi oedd y pollock a’r penfras yn enghreifftiau arall o’r dalent yma.

Cig oen oedd nesaf gydag ansiofi. Mi oedd hwn yn arbennig o dda gyda’r BBQ yn mygi’r cig rywfaint ac yn creu ‘depth of flavour’ a’r ansiofi yn torri trwy gyfoeth y pryd a hefyd yn darparu rhywbeth hallt ar y plât. Y cig oen yn cystadlu gyda’r monkfish gyda’r gorau os nad y gorau y prynhawn.
O’r ddau bwdin, mi wnaeth y cwstard Earl Grey sefyll allan ond tra iddyn nhw fod yn flasus, y platiau sawrus sydd orau yma.

Pleserus iawn oedd fy mhrofiad cyntaf a dwi yn barod wedi bwco bwrdd i ddychwelyd. Diolch Tommy am ddewis Caerdydd fel lleoliad dy fwyty. Bwytai fel hyn fydd yn codi proffil Caerdydd a does dim amheuaeth taw llwyddiant ysgubol bydd Tommy Heaney yng Nghaerdydd.

http://www.heaneyscardiff.co.uk/index.php
@cardiffheaneys
@heaney16
info@heaneyscardiff.co.uk
02920 341264

Sunday, 1 July 2018

Gŵyl Fwyd "Bite"

Ai dyma ddigwyddiad bwyd mwyaf arwyddocaol Caerdydd eleni? Dwi’n cyfeirio at ŵyl fwyd 'Bite' sy’n digwydd 14eg o Orffennaf ar safle Cwrt Insole, Llandaf.
Phill (Dusty Knuckle a The Two Anchors) a Simon (yn gynt o SFC) sy’n gyfrifol am yr ŵyl a hynny ar ôl i Phill cael ei ysbrydoli ar yn dilyn gŵyl fwyd Dit'Unto yn Tuscany. Mae’r mynediad am ddim ac mi fydd cogyddion gorau’r ardal yn paratoi pryd bach o fwyd am £3 yr un. Dwi’n tybio taw bwyd bys a bawd fydd ar gael am y pris rhad yma ond mae’n gyfle blasu llwyth o wahanol bethau.

Y cwesiwn mawr yw pwy fydd yn coginio? Wel, mae’r rhestr yn cynnwys rhai o enwau cogyddion blaengar a thalentog sydd yn sicr o greu bwyd fydd yn tynnu dŵr i’r dannedd:
  • Stephen Terry, The Hardwick
  • Jamie O’Leary, JOLS 
  • Tom Furlong, Milkwood
  • Tommy Heaney, Restaurant Tommy Heaney
  • Ceri Johnston, The Early Bird 
  • Matt Waldron, The Corran 
  • Deri Reed, The Warren
  • Lia Moutselou, Lia’s Kitchen
  • Illtud Dunsford, Charcutier LTD
  • Andrew Frost, The Parkhouse
  • Thom O Sullivan, Spit & Sawdust
  • Phill Lewis, Dusty Knuckle
  • Monserrat Prat, La Cuina
  • John Cook, yn gynt o Arbennig a nawr clwb swper DIRT
  • Simon Wright, Wright’s Food Emporium
  • Jon White, bwyty unnos The Two Anchors
  • Neil Patel, Vegetarian Food Studio
  • Ben Moss, Parsnipship
  • Antonio Simone, Humble Onion
  • Abi Dymmock, Jack & Amelie meals for kids
  • Krish Pankaj, Keralan Karavan
  • Vicky, Shawarmawarma
  • Michelle Evans, Slowpig
  • Aled, Mister Laverman
  • Darren Lewis, Mr Croquewich

Cyhoeddwyd y rhestr yn wreiddiol ar wefan itsoncardiff.co.uk
Mae’r ŵyl fwyd sy’n gaddo cymaint ac mae’n werth cadw llygaid ar gyfryngau cymdeithasol am y diweddaraf:
facebook/bitecardiff
twitter/bitecardiff
Insole Court, Fairwater Road, Llandaff, Cardiff CF5 2LN

Saturday, 28 April 2018

The blogger and the blagger

I’ve been writing a food blog for nearly 5 years. My motive for doing so is simple and is driven by my desire to:
Whilst I prefer writing about the former, this post deals with the latter. It deals with the murky world of bloggers, or more accurately an off-shoot of that corpus: blaggers. There are two things at play here, blaggers who buy followers and blaggers who buy ‘likes’.

The New York Times’ excellent piece on exposing celebrities and other folk who have purchased followers shone a light on this topic. This practice however isn’t the preserve of celebrities looking to inflate their online presence for the sake of gaining freebies but it happens at a more local level. It’s happening now. The practice is dodgy at best and dishonest at worst.

Once-upon-a-time-blogger-turned-freelance-writer, Kacie Morgan (The Rare Welsh Bit) recently spoke up about this very topic. The New York Times’ expose shone a light so illuminating it was blinding, whilst Kacie’s more nuanced contribution allowed for the likes of myself - and importantly restaurants - to make sense of this murky underworld.


Put simply, the blagger buying ‘likes’ is leading a vacuous and pointless existence. Gaining likes, should be like what fame used to be. It’s a by-product. A by-product of doing “something”.

Buying likes seems to be more prevalent than buying fake followers among the Cardiff food blaggers. I suspect the reason for this is down to the ease in which you can purchase them.

A bona fide blogger whom I trust (@OctopusDiaries) shared with me how easy it is. This inane post attracted nearly 300 likes:

The number of likes was in fact down to paying an online company (some moral abattoir) the measly sum of £1.27. Blaggers are doing this time and time again. This artificial inflation of their social worth is important. This is the morally corrupt basis for blaggers to whore themselves out to PR companies and restaurants. This gives rise to nauseating sentences such as: “Hey [insert restaurant name], I’m an influencer with x followers gaining y likes per post [insert inflated figures] and I’d love to work with your brand.”

This is deceit.

Below are a few screen shots taken from prominent blaggers in Cardiff. Look at the accounts liking their posts. Following an instagram post 5 days ago it has already amassed 570 likes. I look in, at random, into who likes this post to discover:


This, again selected at random, is one account liking a soporific post from a staggering 671 likes in just 2 days:

The number of fake accounts liking these posts is huge. Take a look and ask yourself whether these are real people or bots and those writing the posts bloggers or blaggers.

Buying followers baffles me. I can think of no reason why anyone would do so other than to dupe, deceive, trick, mislead and lie to “brands” to make them work with them. To make a living like this in any other context is illegal.

How does one spot a blogger from a blagger? Well, there’s help at hand in the form of Twitter Audit, Social Blade and Hype Audit (there are others). These audits scan and score followers. The algorithms are by no means perfect but good enough to spot a blagger. Exhibit A: an analysis of a Cardiff-based blagger who is big in Russia, Italy, USA and Iraq...

The bullshit-ometer is high
Rant over.

Play fair out there in the world of social media. Don’t buy follower and don’t buy likes. Don't be a dick and regardless of your following, do not ask restaurants for a free meal. They are the ones working long hours to wafer thin margins to a more demanding consumer. You? You are merely a chump with a laptop.